Şu hercai mahzunluk her dem işler sükûnetin diline,

Kederli çırpınışlar seyreder azar azar kaybolmayı gönülde . .

Hilye-i Kaderin mehmum bakışları çarpar gökyüzünden nâzil olan sürgün düşlere.

Bir kez olsun hoş sedalara aldırış etmeden dinler vuslat , aykırı terimlerin ters mizanında ;

Hülyâ gölgesinden bin bir türlü laf-ı güzâf eyler halim , yegane hayalin zir-u zeber olmuş gecesinde.

Subhu kıyamette son bulur bu rüya,  uyanır ins gerçeğe . .

SÜMEYYE  BULUT