Yazıklar olsun. Uçarken beni kanatlarına almayan kuşlara , eserken beni uçurmayan rüzgarlara. Yakıp kül etmeyen güneşe , kalbimizi aydınlatmaya yetmeyen ay`a . Yazıklar olsun yürüyecek mecal bırakmayan kaldırımlara, koşmak istemeyen çocukluğuma. Yazıklar olsun gelmeyen uykuma, yüzüme gülmeyen tavanıma,gökyüzüne kavuşmayan salıncağıma. Yazıklar olsun tepesine kavuşamadığım ağacım,açmayan çiceklerim. Hepinize yazıklar olsun. Size yazıklar olsun ama canım bildiklerime bu saatten sonra yazıklar bile olmasın. Kimseye kırılmıyor, kızmıyor, sinirlenmiyorum. Bundan sonra gökyüzü benim, yağmurlar,kitaplar,kaldırımlar,uçurumlar, müzikler. Yazık olacaksa onlara olsun,siz yazıklara bile değmiyorsunuz. 

Tuğçe Aydın