Gitmek gerek bazen belki bir şehirden, belki bir gönülden. Yolcudur insanoğlu bu rah-ı dünyaya düşeli. Ezelden ebede, rüyadan gerçeğe, aşıktan maşuğa, sıladan gurbete yol alır gece gündüz. Güzergahlar değişir her zaman; ama bu yol uzun, bu yol çetin, bu yol çetrefilli. 
       Yolcu yorgun, istirahat müstehak.

                                      Şaziye YİĞİT