Artık kurtulmak istiyorum bu puslu sarımsak kokulu deşifre yüzlü insanlardan. Ne yapmalıyım Lili ? 

Ölün efendim ?

İntihar mı etsem yoksa zehrin kutsallığına mı sığınsam LiLİ ? 

Hayır efendim. Kimsenin sizi tanımadığı yerlere  göçün,  mutluluk için bunu yapın. Beyaz saçlı leyleklerin ayaklarına takılın , uçun , kaçın …

Lili ama nasıl olacak ben zihnimi  dökmeliyim , ruhuma küfürler kaçmış onuda terk etmeliyim hem hem neyse …

Söyleyin efendim söyleyin ; neyse de nedir ? 

Söylemesem olmaz mı Lili ? 

Efendim zaten insan söyleyemediklerinin kölesi oluyor. Ah efendim nede çok suskun damarlarınız sanki karanlık mor bir tohum açmış damarlarınız..

Lili ben baştan aşağıya yalnızlığın heykeliyim. Kocaman etli bir heykel. Ardımda bıraktıklarım için üzülmüyorum daha çok kavuşamadığım okuyamadığım o kitaplarda ki harf adamları, harf kadınları ve  cümle çocukları merak ediyorum. Yaşıyorlar mı acaba ? Mutlular mı peki ?

Efendim harfler tükenmez ki hem sizde ete bürünmüş bir kitap kapağısınız. Unuttunuz mu ? Bende varım yanınızda, oradan biliyorum.

Gitmek İstemiyorum ama gitmeliyim  Lili. 

Çok oturdum,

Çok konuştum,

Çok Muhabbet ettim,

Ve bir sürü  daha çok…

Azla yetinmek isterdim Lili. Belki işte o zaman;

Mide bulantım geçer hem lavaboda çokta vakit geçirmezdim,

ki ben bir harfin içine kaçan minicik bir kitabım.

Yaratanım var diye yaşıyorum yoksa …

Efendim beni kim yarattı  ? Kim büyüttü ? 

Sen okununca var oldun ve okundukça var olmaya mahkumsun , Lili.

Bu ne acıklı bir mahkumduk efendim oysa benimde tenimde de toprak var.

Bir kadın var Lili , biliyor musun ?

Efendim yoksa dün gece sokak arasında rüzgar yapraklarımızı dağıtırken sayfa yirmi dokuzu okuyan kadın mı ? Hani sizi okuyup daha sonra göğsünden çiçek kokusu bırakan kadın mı ? 

Lili, o nerede ? 

Efendim ölmeyin gidin artık!

Lili, o kadın nerede ?

Bilmiyorum , bilsemde söylemezdim çünkü bağlanınca başka bir harf oluyor insan denen pıhtı yavrusu. Harflerin annesi olmaz Efendim.

Lili bundan tam yirmi dokuz yıl sonraydı. Arka sayfamda oturan bir mahalle vardı. Bir gün sel bastı evimizi ıslandık ama arka mahalle boğulmuştu. Şimdi eksik kalan sayfalarımı nasıl tamamlarım ? Kaçarak mı Lili ?

Efendim bence ;

Sus Lili.

Anlatamadıklarım var sana ve ben bu anlatamadıklarımla sende kalmayı istiyorum.

Püff Lili Püff !

Neye Püff efendim ?

Olan ve olacak her şeye.

Olacaklar madem olmayacakları doğurmuyor bırak sarıl bana Lili belki iki harf bir olunca ölüm kapısı açılırda soyunuruz bu kitabın içinden saklanmışlığımız son bulsun.

Efendim ?

Lili ?

Gidiyor musunuz ?

Gelmek ister misin Lili ?

Ben buraya aitim efendim. Acı olmadan mutluluğun manası olmaz.

Lili bu mutlu harf hep acı bir dostu hatırlayacak.

Beni unutma Lili.

Mutluluğu en çok acısı olanlar özler efendim.

Hoşça kaçın efendim.

Hoşça kal Lili.

 

İsmail Buğdaycı