GÖKÇE ÜSTÜNDAĞ | AzizGenç

Yazar: GÖKÇE ÜSTÜNDAĞ



YAKARIŞ

Uykularıma haram değmiş de İçimde ağır vasıta şiirler taşırım Sesimi kahkahalardan aşırıp, arındır’ırım Arındıkça Yalnızlaşır dilim, öksüzleşir kalemim, Taşıması güç dünya derdinden. Bilmiyorlar… Bilseler sanmazlar bu nefes darlığı B e ş e r d e n Zifiri bir cinnet geçiriyorum Parmaklarımın sol kefen yerinden Gitmek mesele değil de Kalan tortular değiyor nefsime. Nefesimi daraltan bir hâl alıyor Kalıyorum öyle kendime Bilmiyorlar, bilseler sanmazlar G e ç e c e ğ i n i Sekerek kalbimden aşağı kayan heceler Garip, mahzun bir sual gibi avuçlarımda Katran karası alevlerde, mahpusta zaman Ah! Pus’ta. Pusuda bu mübarek insan(!) Direnci, sus pusta! P’uslu...

Yazının Devamı

DUYGU SALIN

https://www.youtube.com/watch?v=7AP1ap1jyG4 Duygusalım bu aralar Kendime ağlamaklı, kararsız mart gecelerinde Eksik değil ama hayli fazlayım Yaşıyorum ama zarardayım. T a ş ı y o r u m Yitik bir sevda bile tutmuyor yüreğim Acı bir terk edilişi bile hak etmiyor gibi Yokluğuyla sınanacak bir aşk duymuyor ömrüm Yalnızlığa sürüklenip, gidiyorum Öldürmüyorum kendimi! Zira sürüklüyorum yaşamağa! Aşktan başka aşklar soluyorum Kaybediyorum zamanı Kendime inat, imkânsızlaştırıyorum yaşamayı Nefesim değil, nefsim ‘ama’ olsun istiyorum Kör kütük savaşıyorum zemheri ruhumda Caddelere bulanıp, ıslanıyorum kalabalıklarda Sokakların başında soluklanıp, Gökten uçurtmalar asıyorum S ı ğ m ı y o r u m Kara parçalarında bölünüyor bedenim...

Yazının Devamı

Yaşasın Aşk, Kahrolsun Yalnızlık!

    Vakit tamam…   Yılmak üzereyim. Üzerimde titrek bir sancı. Kendimleyim. Konuşasım yok. Bir hikâye de bile konuşturasım yok birilerini. Parmaklarımın ucunda kâğıda süzülen heceleri hizaya çekmek istiyorum. Sevdiklerimi ne kadar sevdiğimi sorguladığım bir gündeyim. İnce bir telde, ayaz bir kış gününde ayaklarım sararıyor. Ölümden değil ama yaşarken ölmekten çok korkuyorum şu sıralar. Ateistlerden de endişeliyim. Keşke kendime de bir endişe ekleyebilsem. Can sancımdan başka ne ola ki? Ağrılarım dinmiyor. Belki de ağrılı bir ömürdür benimki. Taşıması zor bazen bedeni, sırtındaki yükleri… Korkularımdan yaptığım yelkene sığındıkça, rüzgâr her seferinde daha sert vuruyordu esintisini. Yüreğim öksüzce bekliyordu. Bir seslenişe...

Yazının Devamı

BİLİNMEZLİ GÜNLER

Şiir duyguysa, duyguyu hissetmek için bir ses lazımsa; o da linkte sevgili okur. 2’si bir arada karışımla daha lezzet alabilirsin… Göksel Baktagir – Kar Tanem BİLİNMEZLİ GÜNLER Çığlıkların doğurgan duvarlarından geliyorum Bilinmezlik gölgesini tanıyıp Güçleşiyorum kendime, kendimce! -S a v a ş ı y o r u m- Günahlarım çoktan toplandı bile Sorgularda kaybedenlere ahlar ekleyip Terk etmeye deniz arifelerinde başlıyorum Hapsetmek geliyor içimden gizemlerimi Susarak yaşıyorum -A ş ı y o r u m- İsmim hecelere bölünüyor Kalbimin dil/ce bilmeyen acısında Zifiri bir mıh çekiyorum içime Dudaklarımın zamansız kanamalarında Nefesim kopuk bedenlerde soğuyor İçimde büyük bir devler ülkesinin...

Yazının Devamı

Hem Görürüz, Hem De Görmez Bir Körüz

  Adımıza bir ses verilmiş. Dillerden düşmemiş bir makam diye nakşedilmiş. Ne yaparsa bu vakitte kendine yapar imiş. Ne iş sahibiymiş, ne mal. Bilmez imiş ne olduğunu olmuş sana hepsi hemhal. Tanımaz kendini bu hemhal, evvela bir su ile büyür tarla misali. Büyür de ne dikenim der, ne de gül. İşin özüne baksak diken de büyür, gül de. Kalır öyle kendisiyle baş başa. Kimi iyilikten yana, kimi beladan, kötülüğe bulaşanda var aralarında. İyi kimdir, kime göre iyidir tartışılır muhakkak, zira doğru gerçektir. Onu kabul etmek gerekir. Gel zaman, git zaman avucunda büyüyen çiçeklerin solduğunu gören insan; anlamalı bu hallerinin...

Yazının Devamı

AZİZGENÇ E-DERGİ

En Çok Okunan Eserler

BU ALAN YENİLENİYOR

FACEBOOK SAYFAMIZ